Иҷтимоъӣ

vahdat.m

Зарурати ҳифзи ваҳдат дар ривоёт

Аҳодис ва ривоёти исломӣ низ ҳамин шева ва равиши Қуръони Каримро дар пеш дошта ва мардумро аз дудастагӣ ва тафриқа барҳазар намуда ва ба сӯи

Анвоъи варзиш дар ривоёт

Дар ҷаҳони кунунӣ улум ба сурати шигифтангезе пешрафт кардааст. Дар канор дигар улум илми варзиш ҳам рушд намуда ба унвони як риштаи мустақилли илмӣ дар

ВИДОЪ БО МОҲИ МУБОРАКИ РАМАЗОН

Ҷобир ибни Абдуллоҳи Ансорӣ мегӯяд: Дар ҷумъаи охири моҳи рамазон назди пайғамбар (с) рафтам, ҳангоме ки он ҳазрат маро диданд, фармуданд: Эй Ҷобир! Ин ҷумъа

vahdat.m

ВАҲДАТ АЗ ДИДГОҲИ ҲАЗРАТИ АЛӢ(к)(1)

Сарсухан   Дар шумораи қабл дар бораи мавзӯи “Ваҳдат аз дидгоҳи манобеи исломӣ ва донишмандони мусулмон” матолиберо зикр карда будем, инак ин мавзӯи муҳим аз нигоҳи

НАЗОРАТИ ИЛОҲӢ[1]

Он рӯз имтиҳони забони англисӣ  доштем. Муаллима Амирӣ гуфт: Бачаҳо! Имрӯз ба лабароторияи забон меравем ва имтиҳон низ ҳамон ҷо баргузор мешавад. Ҳама ба лабаротория

ДИН ВА ПОСУХГӮӢ БА НИЁЗҲОИ ИНСОН(2)

    В) Ниёз ба бақо            Ҳисси ҳамеша зинда мондан, яке аз майлҳо ва ниёзҳои муҳимми инсон аст. «Марг» яке аз хобҳои ваҳшатноке аст, ки ҳамеша

ДИН ВА ПОСУХГӮӢ БА НИЁЗҲОИ ИНСОН(1)

Инсон, мавҷуди ноши-нохтае аст, ки аз ӯ бо таъбири «ҷаҳони бузургтар аз ҷаҳони табиат» ёд кардаанд. Аз оғози пайдоиши инсон, яке аз масоиле, ки сахт

ЗАРУРАТИ ҲИФЗИ ВАҲДАТ ДАР РИВОЁТ

         Аҳодис ва ривоёти исломӣ низ ҳамин шева ва равиши Қуръони Каримро дар пеш дошта ва мардумро аз дудастагӣ ва тафриқа барҳазар

ВАФОТИ ХАДИҶАИ КУБРО (рз)

Заҳабӣ дар бораи ҳазрати Хадиҷаи Кубро (р), ҳамсари гиромии Паёмбари Акрам (с) менависад: “Маноқиб ва фазоили Хадиҷа бисёр аст. Ӯ аз ҷумлаи занони комил, оқил,