Ҳадиси ҳафта

Ҳазрати Фотима (рз):

أَزْهَدُ النَّاسِ مَنْ تَرَكَ الْحَرَامَ أَشَدُّ النَّاسِ اجْتِهَاداً مَنْ تَرَكَ الذُّنُوبَ  Зоҳидтарини мардум касе аст, ки ҳаромро тарк кунад, кӯшотарини мардум касе аст, ки гуноҳонро

555

Подоши зинда кардани суннат

РасулиХудо (с) фармуданд: То метавонӣ кушиш кун, ки субҳу шом дар қалбат (ҳатто) қасди фиребу найранги касе набошад, чаро ки ин аз суннатҳои ман аст

Маънои ҳусни хулқ

Расули Худо (с) фармуданд: اِنَّما تَفسيرُ حُسْنِ الخُلقِ : ما اَصابَ الدُنيا يَرْضي ، وَ اِنْ لَمْ يُصبهُ لَمْ يَسْخَطٌ Маънои ҳусни хулқ ин аст,

Некхӯӣ

Расули Худо (с) фармуданд: الاِسلامُ حُسنُ الخُلقِ Ислом хушхулқӣ  аст. Канзулуммол, ҳадиси 5225

Асари гуноҳ

Расули Худо (с) фармуданд: لَا يُصِيبُ عَبْدًا نَكْبَةٌ فَمَا فَوْقَهَا أَوْ دُونَهَا إِلَّا بِذَنْبٍ، وَمَا يَعْفُو اللَّهُ عَنْهُ أَكْثَرُ Ҳеҷ бандае ба бадбахтӣ ва болотару

Лаззати корҳои зебо

Ҳазрати Алӣ (к) фармуданд: عَوِّد نَفسَكَ الجَميلَ فَبِاعتيادِكَ إِيّاهُ يَعودُ لَذيذا Худатро ба корҳои зебо (Худописанд) одат бидеҳ, ки агар ба онҳо одат кунӣ бароят

Расули Худо (с) фармуданд:

مِنْ حَقِّ الْوَلَدِ عَلى والِدِهِ ثَلاثَةٌ: يُحْسِنُ اسْمَهُ وَيُعَلِّمُهُ الـْكِتابَةَ وَيُزَوِّجُهُ إِذا بَلَغَ Аз ҷумла ҳуқуқи фарзанд бар падараш ин се чиз аст: номи некӯ

Имом Ҳусайн (рз) фармуд:

لاأفلَحَ قـَومٌ اشتَـروا مَـرضـاتِ المَخلـُوق بسَخَطِ الخـالِق Мардуме, ки хушнудии махлуқро дар муқобили ғазаби Холиқ хариданд, растагор намешаванд. (Таърихи Табарӣ, ҷ.1, саҳ.239)

Шинохти се фард

Луқмони Ҳаким фармуд: Се кас шинохта нашаванд магар дар се ҷо: Инсони ҳалим шинохта намешавад, магар дар ҳангоми ғазаб, фарди шуҷоъ шинохта намешавад, магар дар

Бахили воқеӣ

Имом Ҳусайн (рз) аз Расули Худо (с) нақл кардаанд, ки он ҳазрат фармуд: البَخِيلُ حَقّاً مَنْ ذَُكِرْتُ عندَه فَلَمْ يُصَلِّ عَلَيَّ  Бахили воқеӣ касе аст,