Тафсири Қуръон

vahu

Ҷилваҳои эъҷози Қуръон (4)

  Ҷилваҳои эъҷози Қуръон (4) А) Гуле аз бӯстон Оятҳои зер намунаҳое аст аз гулистони пуртаровати балоғати Қуръони Карим, ки метавонем бо таамул дар онҳо

bes

Сухане дар бораи Бисмиллоҳ

  Сухане дар бораи Бисмиллоҳ[1] Дар миёни қавмҳо ва миллатҳои гуногун одат ин аст, ки корҳои муҳим ва боарзишро ба номи бузурге аз бузургони худ,

Дуоҳои қуръонӣ3

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَّحْمَةً وَعِلْمًا فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ Парвардигоро! Раҳмату илми ту ҳама чизро фаро

РАВИШИ ТАФСИРИ МОТУРИДӢ

 Дар ин фасл ба баррасии равиши тафсири шайх Абўмансури Мотуридӣ, ки поя гузори мактаби Мотуридӣ аст, мепардозем. Ошноии кулли бо тафосири Мотуридӣ «Таъвилоти аҳли суннат»

РАВИШИ ИБНИ АББОС ДАР ТАФСИР(3)

Аз онҷо, ки Ибни Аббос парваришёфтаи мактаби рисолат ва Амир-ал-мўъминин(а) буд ва дониши тафсирро назди Алӣ(а) фаро гирифта буд, дар тафсири Қуръон ва фаҳми маонии

ТАФСИР ДАР АСРИ САҲОБА ВА ТОБИИН

Бахши дуввум: Мадрасаи тафсирии Макка Ишора: Дар бахши аввали мақола, ки дар шумораи гузаштаи «Оина» ба чоп расида буд, зимни ишора ба ҷойгоҳи тафсир дар

Тарҷумаи тафсири сураи Саҷда оёти 13-16

Ояти 13 >وَلَوْ شِئْنَا لَآتَيْنَا كُلَّ نَفْسٍ هُدَاهَا وَلَكِنْ حَقَّ الْقَوْلُ مِنِّيلَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ< “Ва агар мехостем ҳар касро (ба иҷбор) ҳидоят

Тарҷумаи тафсири сураи Саҷда оёти 10-12

Ояти 10 <وَقَالُوا أَئِذَا ضَلَلْنَا فِي الْأَرْضِ أَئِنَّا لَفِي خَلْقٍ جَدِيدٍ بَلْ هُم بِلِقَاءِ رَبِّهِمْ كَافِرُونَ> “Ва гуфтанд: Оё ҳамин ки (пас аз марг) дар

Тарҷумаи тафсири сураи Саҷда оёти 5-9

Ояти 5 >يُدَبِّرُ الْأَمْرَ مِنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ يَعْرُجُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ أَلْفَ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّونَ< “(Худованд) амри (ин ҷаҳон)‑ро аз осмон