Гуногун

Фарогирии ҳикмат

Ҳикматро ҳар ҷо бошад фаро гир, зеро, ки ҳикмат, гоҳ дар синаи мунофиқ бошад, пас дар онҷо ба ҷунбиш дарояд, то берун ояд ва дар

Қазо ва қадар

Аз суханони ҳазрати Алӣ(к) аст дар хитоб ба марде аз аҳли Шом —ҳангоме, ки аз ҳазрати Алӣ(к) пурсид: Оё ҳаракати мо ба тарафи Шом ба

Ислоҳи худ пеш аз ислоҳи дигарон

Ҳазрати Алӣ(каррамаллоҳу ваҷҳаҳ) фармуд: Он ки худро пешвои мардум қарор дод, пеш аз он ки дигаронро адаб биёмӯзад, худро таълим диҳад ва бояд пеш аз

Кори рӯзгор бо инсон

Ҳазрати Алӣ(каррамаллоҳу ваҷҳаҳ) фармуд: Рӯзгор баданҳоро кӯҳна ва фарсуда месозад, умедҳоро нав мекунад, маргро наздик ва орзуро дур менамояд. Касе, ки ба он даст ёфт,

Тақаддум дар некӯкорӣ

Ҳазрати Алӣ(каррамаллоҳу ваҷҳаҳ) фармуд: Ҳар гоҳ касе бар ту салом намуд, бо саломи некӯтар посухаш деҳ ва ҳар гоҳ касе ба ту эҳсон кард, беш

Маҳор кардани забон

Ҳазрати Алӣ(каррамаллоҳу ваҷҳаҳ) фармуд: Забон даррандаест, ки агар раҳояш созӣ, мегазад. (Наҳҷулбалоға, ҳикмати 60)

Фоидаи тазаккурҳо

Ҳазрати Алӣ(каррамаллоҳу ваҷҳаҳ) фармуд: Касе, ки туро аз [осебе] битарсонад, ҳамчун касе бошад, ки туро [ба хайре] мужда диҳад.

Қаноат

Ҳазрати Алӣ(каррамаллоҳу ваҷҳаҳ) фармуд: Қаноат сарватест, ки тамом намешавад. (Наҳҷулбалоға, ҳикмати 57)

Фақр ва бениёзӣ

Ҳазрати Алӣ(каррамаллоҳу ваҷҳаҳ) фармуд: Ғурбат барои сарватманд, ҳамчун Ватан шавад ва Ватан барои тангдаст, чунон ғурбат гардад.

Анвои сабр

Ҳазрати Алӣ(каррамаллоҳу ваҷҳаҳ) фармуд: Шакебоӣ бар ду гуна аст; [яке] сабр бар ончи хуш надорӣ [сабр бар тоат] ва [дигаре] шакебоӣ аз ончи дӯст дорӣ