
Далелҳои ҷашни мавлуди Паёмбари Раҳмат(с) 1
Mуқаддима Маҳфили ҷашни мавлудии ҳазрати Расули Акрам(с) садҳо сол аст, ки дар кишварҳои исломӣ барпо мешавад ва бо истиқболи бисёр гарми мусулмонон рӯ ба рӯ
Mуқаддима Маҳфили ҷашни мавлудии ҳазрати Расули Акрам(с) садҳо сол аст, ки дар кишварҳои исломӣ барпо мешавад ва бо истиқболи бисёр гарми мусулмонон рӯ ба рӯ
Ибни Таймия дар ин бора мегӯяд: Язид бар куштани Ҳусайн амр накард … ва лекин, фақат дастур дода буд, ки аз дохил шудани Ҳусайн ба
Ном ва таърихи вилодат Ба ривояти Ибни Футӣ (м. 723 ҳ.қ.) ки муосири Саъдӣ буда ва бо ӯ номанигорӣ доштааст, номи ӯ «Муслиҳиддин» ва куняаш
Чакида Бо нигоҳи дақиқ дар таърихи Ислом аз манзари таҳлилӣ, ба ин натиҷа мерасем, ки бар хилофи он чи баъзе аз уламо муддаӣ шудаанд, наҳзати
Пеш аз ин ки ба ҷавоби ин суол бипардозем, бояд матлаберо ёдовар шавем ва он ин ки таърих шоҳид аст, ки Язид фарди фосиқе буд,
Лозим ба зикр аст, ки номи ҳафтоду ду тане, ки дар ин мақола омадааст, касоне ҳастанд, ки аз Мадинаи мунавара ҳамроҳи имом Ҳусайн(а) буданд ва
Муқаддима Имом Ҳусайн(а) бо таваҷҷӯҳ ба ин ки медонистанд ба куҷо мераванд ва бо кадом гурӯҳ рӯ ба рӯ мешаванд, лизо дар Карбало хитоб ба
Муқаддима Бешак таърихи Ислом пур аз қаҳрамониҳои заноне аст, ки нақши муҳимме дар ҳаводиси сарнавиштсоз доштаанд. То ҷое забонзад гашта, ки ба унвони улгӯ ва
Чакида Таърихи башар саршор аз ҳамосаҳои хунин ва шукӯҳманди инсонӣ аст. Инсонҳои зиёде дар роҳи ба даст овардани иззат ҷони худро фидо намудаанд ва чи
Идомаи баҳс: Чунон ки қаблан ишора шуд, Язид касе буд, ки аҳкоми илоҳиро зойеъ мекард ва эътиқоде ба онҳо надошт. Дар маҳдудаи ҳукумати ӯ, исломи
Паёмбари Акрам (с): Аз ҳокимони илоҳӣ итоат кунед ва гӯш ба фармон бошед, зеро итоат аз раҳбар сабаби ваҳдати уммати исломӣ аст. قال النبی (