Ту чигуна китобе ҳастӣ?
1. Ман нурам
«يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَكُمْ بُرْهَانٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَأَنْزَلْنَا إِلَيْكُمْ نُورًا مُبِينًا»[1]
Эй мардум! Далели равшане аз тарафи Парвардигоратон барои шумо омад ва нури ошкоре [китоби осмонӣ] ба сӯи шумо нозил кардаем.
2. Аз тарафи нур омадаам
«اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ… «[2]
Худованд нури осмонҳо ва замин аст.
3. Барои нур фиристода шудаам ва ба воситаи ӯ таълим дода мешавам.
«يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِيرًا وَدَاعِيًا إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَسِرَاجًا مُنِيرًا»[3]
Эй Паёмбар мо туро гувоҳ фиристодаем ва башоратдиҳанда ва бимдиҳанда ва туро даъваткунанда ба сӯи Худо ба фармони ӯ қарор додем ва чароғи равшанибахш.
4. Мехоҳам аз зулмат ба сӯи нур ҳидоят кунам
«الر كِتَابٌ أَنْزَلْنَاهُ إِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِ رَبِّهِمْ إِلَى صِرَاطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيد»[4]
Алиф. Лом. Ро. (Ин) Китобест, ки бар ту нозил кардем то мардумро аз торикиҳо (-и ширк ва зулму ҷаҳл) ба сӯи рушноӣ (имону адл ва огоҳӣ) ба хости Парвардигорашон берун оварӣ ва ба сӯи роҳи Худованди тавоно ва сутуда (ҳидоят кунӣ(.
[1] . Сураи Нисо, ояти 174.
[2] . Сураи Нур, ояти 35.
[3] . Сураи Аҳзоб, ояти 45-46.
[4] . Сураи Иброҳим, ояти 1.
