مِنْ حَقِّ الْوَلَدِ عَلى والِدِهِ ثَلاثَةٌ: يُحْسِنُ اسْمَهُ وَيُعَلِّمُهُ الـْكِتابَةَ وَيُزَوِّجُهُ إِذا بَلَغَ
Аз ҷумла ҳуқуқи фарзанд бар падараш ин се чиз аст: номи некӯ бар ӯ гузорад; навиштанро ба вай биёмӯзад ва ҳангоме ки болиғ шуд, ҳамсараш диҳад.
(Макоримулахлоқ, ҷ. 1, саҳ.474)
Ба гӯзориши хабаргӯзории Икно, Ҳоҷия Фоира (Фойиза), бонуи 92-сола аз вилояти Баҳираи кишвари Миср, бо дастнавис кардани Қуръони Карим танҳо дар шаш моҳ, ба намунаи...
Моҳи Шаъбон яке аз моҳҳои бофазилат ва мавриди таваҷҷуҳи ҳазрати Ҳақ ва анбиёву авлиёи илоҳӣ буду ҳаст. Дар ин моҳ аъмолу дуоҳое ворид гаштааст,...
Ҳадафи рисолати Пайғамбар (с) ҳидояти башарият аст. Он Ҳазрат (с) хона ба хона ва шаҳр ба шаҳр ба дунболи инсонҳое мегашт, ки дар гумроҳӣ ва...
Пурсиш:Агар дин, зиндагии инсонро беҳтар мекунад, пас чаро ҷавомеи исломӣ пешрафти чандоне намекунанд?
Паёмбари Акрам (с): Аз ҳокимони илоҳӣ итоат кунед ва гӯш ба фармон бошед, зеро итоат аз раҳбар сабаби ваҳдати уммати исломӣ аст. قال النبی (
