Одоби ҷоҳилӣ

 

Ҳазрати Алӣ (к) дар роҳ ба сӯи Шом буд, вақте ки деҳқонони шаҳри Анбор[1] ӯро диданд ва аз аспҳо ба зер омаданд ва пешопеши он ҳазрат давиданд, фармуд:

Ин чӣ коре буд, ки кардед? Онон гуфтанд: Расми мост, ки ингуна ҳокимони худро эҳтиром мекунем. Имом фармуд: Ба Худо савганд,

ҳокимони шумо аз ин кор баҳрае намебаранд ва шумо [бо ин кор] дар дунё бар худ сахт мегиред ва дар охират, дар асари он, дучори шақоват мешавед. Чӣ зиёнбор аст, сахтие, ки дар паси он кайфар аст ва чӣ судовар аст, осоише, ки амон аз оташро ба ҳамроҳ дорад.

(Наҳҷулбалоға, ҳикмати 37)

 


[1]. Шаҳре аст дар 60 километрии ғарби Бағдод.

Охирин матолиб

Беҳтарин шаби сол

Бисмиллоҳи Раҳмони Раҳим Пешгуфтор  Ба номи онки дил кошонаи ӯст, Нафас гарди матоъи хонаи ӯст.

ШАЪБОН МОҲИ ХУБИҲО

  Моҳи Шаъбон яке аз моҳҳои бофазилат ва мавриди таваҷҷуҳи ҳазрати Ҳақ ва анбиёву авлиёи илоҳӣ буду ҳаст. Дар ин моҳ аъмолу дуоҳое ворид гаштааст,...