Тарбияти фарзандон

СУХАНЕ БО ПАДАРУ МОДАРОНИ АЗИЗ!

Сарварони азиз! бе тардид ҳар кадом аз мо хоҳони насле ҳастем, ки бо фикру андеша ва диққати назари бештар дар зиндагии худ ҳаракат кунанд ва

ТАКРИМИ КӮДАК ДАР СИРАИ ПАЁМБАР (С)

Кӯдакони ҳар ҷомеа мардон ва занони оянда ва созандаи ҷомеаи фардо ҳастанд. Осебҳое, ки бар руҳи онон ворид мешавад, таъсири мустақиме бар сарнавишти иҷтимоъ хоҳад

Худошиносӣ барои кӯдакон

 Муқаддима: Барои ҳар падар ва модари мусулмон лозим аст, ки фарзанди худро таълими исломӣ диҳад хусусан таълими Худошиносӣ,  чун имрӯзҳо мушоҳида мешавад, ки баъзе аз

Масъулиятҳои сангини падару модар

Бархе аз падарону модарон тасаввур мекунанд, ки масъулияти онон фақат махсуси таъмини ниёзмандиҳои ҷисмонии кудак аст ва дигар вазифае надорад,

Вазоифи падару модар нисбат ба фарзандон

Муқаддима Падару модари мусулмон ба иқтизои диндории худ аз ҳамон лаҳзаҳои аввали таваллуди фарзанд бояд корҳоеро ба унвони суннат ва одоби исломӣ анҷом диҳанд,

Қуръон ва тарбият

Маъно ва мафҳуми тарбият 1- Маънои луғавӣ: Тарбият аз решаи “рабава”масдари боби тафъил аст ва ба маънои афзоиш ва нумув, парвардан ва парвариш додан аст