Минбари шумо

Одоби ҷоҳилӣ

  Ҳазрати Алӣ (к) дар роҳ ба сӯи Шом буд, вақте ки деҳқонони шаҳри Анбор[1] ӯро диданд ва аз аспҳо ба зер омаданд ва пешопеши

Орзӯи дароз

Ҳазрати Алӣ(каррамаллоҳу ваҷҳаҳ) фармуд: Онки орзӯро дароз намояд, кирдорашро зишт кунад. (Наҳҷулбалоға, ҳикмати 36)

Некӯкор ва бадкор

Ҳазрати Алӣ(каррамаллоҳу ваҷҳаҳ) фармуд: Шахси некӯкор аз кори нек, хубтар ва фарди бадкор аз кори бад, бадтар аст. (Наҳҷулбалоға, ҳикмати 32)

Некӯкор ва бадкор

Ҳазрати Алӣ(каррамаллоҳу ваҷҳаҳ) фармуд: Шахси некӯкор аз кори нек, хубтар ва фарди бадкор аз кори бад, бадтар аст. (Наҳҷулбалоға, ҳикмати 32)

Шинохти пояҳои имон

Аз Алӣ(к) дар бораи имон пурсида шуд, фармуд: Имон бар чаҳор поя устувор аст; бар шикебоӣ, яқин, адолат ва ҷиҳод. (1) Шикебоӣ чаҳор шоха дорад:

Дидор бо марг

Ҳазрати Алӣ(каррамаллоҳу ваҷҳаҳ) фармуд: Ҳангоме ки ту зиндагиро пушти сар мегузорӣ ва марг ба ту рӯй меоварад, пас дидор бо марг чи зуд хоҳад буд.

Бартарин зуҳд

Ҳазрати Алӣ(каррамаллоҳу ваҷҳаҳ) фармуд: Бартарин зуҳд, пинҳон доштани зуҳд аст. (Наҳҷулбалоға, ҳикмати 28)

Намоён шудани ботин дар сухан ва симо

Ҳазрати Алӣ(каррамаллоҳу ваҷҳаҳ) фармуд: Касе чизеро дар дили худ пинҳон намекунад, ҷуз он ки дар суханони беандешааш ва дар сафҳаи рухсораш намоён мегардад. (Наҳҷулбалоға, ҳикмати

Каффораи гуноҳони бузург

Ҳазрати Алӣ(каррамаллоҳу ваҷҳаҳ) фармуд: Додхоҳӣ аз ситамдида ва осоиш бахшидан ба андуҳгин аз каффораҳои гуноҳони бузург аст. [Сабаби бахшидани гуноҳони бузург мешавад.] (Наҳҷулбалоға,  ҳикмати 24)

Сабабҳои нокомӣ

Ҳазрати Алӣ(каррамаллоҳу ваҷҳаҳ) фармуд: Тарс [аз нарасидан ба ҳадаф] бо нокомӣ ва камрӯӣ бо маҳрумият ҳамроҳ шудааст. Фурсат ҳамчун абр мегузарад, пас [бапо хезед ва]