Фалсафаи аҳком

… Насиҳати Алӣ(а) Ҳазрати Алӣ(а) ҳангоме ки аз идораи ҳукумат фориғ мешуд ба бозори Куфа меомад ва мефармуд: Эй мардум аз Худо битарсед ва дар

   Камфурӯшӣ яке аз гуноҳони кабира аст ва ҳаром буданаш аз Қуръон ва суннат исбот шудааст.    Қуръони Маҷид барои камфуруш ошкоро ваъдаи азоби шадид

Ҳаромхӯрӣ ибодатро месӯзонад 1-Рӯзи қиёмат ақвоме ҳастанд, ки ҳасаноте монанди кӯҳҳои Макка  доранд, вале амр мешавад, ки  онҳоро ба тарафи  оташ бибаранд. Гуфта шуд: Ё

Дуо барои падару модар Дуо нуқтаи авҷи розгуӣ ва ниёзхоҳии одамӣ бо Худост ва ошкоркунандаи эҳсосоти дарунӣ ва дархостҳои ботинӣ дар қолиби калимот аст. Махсусан

Даромад    Падару модар дарахти сабзи низоми хилқатанд, ки фарзандон меваҳои шодоби он мебошанд. Онон замини пурбаракате ҳастанд, ки маҳди пурмеҳри онон, заминасози парвариши насли

Эй зан ба ту аз Фотима ин гуна хитоб аст,Арзандатарин зинати зан ҳифзи ҳиҷоб аст.     Пўшиш амре нест, ки Ислом ё адёни дигар онро дар

قال الله الحکیم و بالوالدین احسانا Волидайн гуфтааст. Абавайн нагуфтааст, чунки падар, бобо, амӯ, паёмбар, имом, устод, падари зан ва ғайри инҳо метавонанд «аб» бошанд;

Вожаи имтиҳон дар забони Араб аз боби Ифтиъол ба маънои “ибтило” ва “ихтибор” аст.

“Ҷизя” як навъи молиёти саронаи исломӣ аст, ки ба афрод таъаллуқ мегирад, на бар амвол ва заминҳо ва ба таъбири дигар молиёти саронаи солиёна аст.