Ҳазрати Алӣ(каррамаллоҳу ваҷҳаҳ) фармуд:
(1) Куфр чаҳор шоха дорад; кунҷковии нобаҷо [ё дар паи ваҳм рафтан, ба гумони дарёфтани асрор], кашмакаш бо мардум, инҳироф аз ҳақ ва душманӣ.
1. Касе, ки кунҷковии нобаҷо кард, ба сӯи ҳақ бознагашт.
2. Касе, ки аз рӯи нодонӣ ба кашмакаш бо мардум пардохт, кӯрияш аз дидани ҳақ давом ёфт.
3. Касе, ки аз ҳақ мунҳариф гашт, назди ӯ хубӣ бад ва бадӣ намоён шуд ва ба мастии гумроҳӣ мубтало гашт.
4. Касе, ки душманӣ варзид, роҳҳо бар ӯ сахт ва кораш душвор ва роҳи раҳоияш тангу борик шуд.
(2) Шак чаҳор шоха дорад; ҷидол дар гуфтор, тарс, дудилӣ ва дар баробари ҳодисаҳо таслим шудан [ва худро бохтан].
1. Касе, ки равиши ҷидолро пеша сохт, шаби гумроҳияш ба сапедадам нарасид.
2. Касе, ки дар дудилӣ мураддад монад, шайтонҳо лагадмолаш мекунанд.
3. Касе, ки аз ҳар чизе тарсид, ҳамеша дар ҳоли ақибнишинӣ аст.
4. Ва касе, ки худро таслими ҳалокати дунё ва охират намуд, дар ҳарду ҷаҳон ба ҳалокат расид.
(Наҳҷулбалоға, ҳикмати 31 бахши дуввум)
