Ҳазрати Алӣ(каррамаллоҳу ваҷҳаҳ) фармуд:
Синаи инсони хирадманд, сандуқи рози ӯст. Кӯшодарӯӣ, доми[василаи ҷалби] муҳаббат аст. Таҳаммул ва бурдборӣ, гуристони[пӯшонандаи] айбҳост.
Аз он ҳазрат низ ривоят шудааст, ки дар баёни ин нукта чунин фармуд: Оштӣ кардан, пӯшандаи зиштиҳост ва касе, ки аз худ хушнуд бошад, нохушнудон аз вай бисёр шаванд.
Моҳи Шаъбон яке аз моҳҳои бофазилат ва мавриди таваҷҷуҳи ҳазрати Ҳақ ва анбиёву авлиёи илоҳӣ буду ҳаст. Дар ин моҳ аъмолу дуоҳое ворид гаштааст,...
Ҳадафи рисолати Пайғамбар (с) ҳидояти башарият аст. Он Ҳазрат (с) хона ба хона ва шаҳр ба шаҳр ба дунболи инсонҳое мегашт, ки дар гумроҳӣ ва...
Пурсиш:Агар дин, зиндагии инсонро беҳтар мекунад, пас чаро ҷавомеи исломӣ пешрафти чандоне намекунанд?
Ҳадис ва суннати Расули Худо(с) ҳамонанди Қуръони карим аз манобеъи аслии дини Ислом мебошад, ки дастурот ва қонунҳои Исломӣ аз он гирифта мешаванд. Таъин ва...
Паёмбари Акрам (с): Аз ҳокимони илоҳӣ итоат кунед ва гӯш ба фармон бошед, зеро итоат аз раҳбар сабаби ваҳдати уммати исломӣ аст. قال النبی (
