Ба номи Худо
Ман орзу дорам, ки рӯзе,
Мисли падар Қуръон бихонам.
Дар гӯшае биншинам ором,
Аз қиссаҳои он бихонам.
Ман хуб медонам, ки Қуръон,
Аз ҳадяҳои осмон аст.
Ҳар ҳарфи зебое, ки дорад,
Ҳарфи Худои меҳрубон аст.
Қуръон бароям ҳамчу боғест,
Боғи пур аз гулҳои хушбӯ.
Бояд ҳамеша дӯст бошам,
Монанди як парвона бо ӯ.
Афсонаи Шаъбоннажод
Моҳи Шаъбон яке аз моҳҳои бофазилат ва мавриди таваҷҷуҳи ҳазрати Ҳақ ва анбиёву авлиёи илоҳӣ буду ҳаст. Дар ин моҳ аъмолу дуоҳое ворид гаштааст,...
Ҳадафи рисолати Пайғамбар (с) ҳидояти башарият аст. Он Ҳазрат (с) хона ба хона ва шаҳр ба шаҳр ба дунболи инсонҳое мегашт, ки дар гумроҳӣ ва...
Пурсиш:Агар дин, зиндагии инсонро беҳтар мекунад, пас чаро ҷавомеи исломӣ пешрафти чандоне намекунанд?
Ҳадис ва суннати Расули Худо(с) ҳамонанди Қуръони карим аз манобеъи аслии дини Ислом мебошад, ки дастурот ва қонунҳои Исломӣ аз он гирифта мешаванд. Таъин ва...
Паёмбари Акрам (с): Аз ҳокимони илоҳӣ итоат кунед ва гӯш ба фармон бошед, зеро итоат аз раҳбар сабаби ваҳдати уммати исломӣ аст. قال النبی (
