Азамати ахлоқи Паёмбар(с)
Марде аз ҳазрати Алӣ(а) хост, ки ахлоқи Паёмбари Акрам (с)-ро барои ӯ бишуморад. Ҳазрати Алӣ(а) фармуданд: Ту неъматҳои дунёро бишумор, то ман ҳам ахлоқи ҳазрати Паёмбар(с)-ро барои ту бишуморам.
Он мард гуфт: Чӣ гуна мумкин аст неъматҳои дунёро бишуморам бо ин ки Худованд дар Қуръон мефармояд:
وَإِن تَعُدُّواْ نِعْمَةَ اللّهِ لاَ تُحْصُوهَا
“Ва агар неъматҳои Худоро бихоҳед бишуморед, ҳаргиз онҳоро наметавонед бишуморед”.[1]
Ҳазрати Алӣ(а) фармуданд: Худованд тамоми неъмати дунёро кам медонад ва мефармояд: … قُلْ مَتَاعُ الدَّنْيَا قَلِيلٌ…
(Эй Паёмбар) “Бигӯ сармояи дунё ночиз аст”. [2]
Вале ахлоқи Паёмбар(с)-ро дар ин оя бузург шуморида аст:
وَإِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ
Ва (эй Паёмбар) ту ахлоқи азим ва барҷастае дорӣ. [3]
Таҳияи Қурбоналӣ Сатторӣ
