Об ободонӣ меорад.
وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاء كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ
Ва ҳар чизи зиндаеро аз об қарор додаем.[1]
Вақте ошпаз дуто шуд ош ё шӯр мешавад ё бенамак.
لَوْ كَانَ فِيهِمَا آلِهَةٌ إِلَّا اللَّهُ لَفَسَدَتَا
Агар дар осмон ва замин ғайр аз Худо маъбудони дигаре буд
(осмон ва замин) фосид мешуданд ва низоми ҷаҳон барҳам мехурд.[2]
Аз ту ҳаракат аз Худо баракат.
وَمَن يُهَاجِرْ فِي سَبِيلِ اللّهِ يَجِدْ فِي الأَرْضِ مُرَاغَمًا كَثِيرًا وَسَعَةً
Касе, ки дар роҳи Худо ҳиҷрат кунад ҷойҳои амни фаровон
ва густардае дар замин меёбад.[3]
Моро ба хайру шуморо ба саломат.
لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ
Дини шумо барои худатон ва дини ман барои худам.[4]
Як даст садо надорад.
وَاعْتَصِمُواْ بِحَبْلِ اللّهِ جَمِيعًا وَلاَ تَفَرَّقُواْ
Ва ҳамагӣ ба ресмони Худо чанг бизанед ва пароканда нашавед.[5]
Маҷаллаи Башорат шумораи 55. Таҳияи Исмоил Муҳйиддин
