
Ҳикматро ҳар ҷо бошад фаро гир, зеро, ки ҳикмат, гоҳ дар синаи мунофиқ бошад, пас дар онҷо ба ҷунбиш дарояд, то берун ояд ва дар канори ёронаш дар синаи мӯъмин орому қарор ёбад.
(Наҳҷулбалоға, ҳикмати 79)
Моҳи Шаъбон яке аз моҳҳои бофазилат ва мавриди таваҷҷуҳи ҳазрати Ҳақ ва анбиёву авлиёи илоҳӣ буду ҳаст. Дар ин моҳ аъмолу дуоҳое ворид гаштааст,...
Ҳадафи рисолати Пайғамбар (с) ҳидояти башарият аст. Он Ҳазрат (с) хона ба хона ва шаҳр ба шаҳр ба дунболи инсонҳое мегашт, ки дар гумроҳӣ ва...
Пурсиш:Агар дин, зиндагии инсонро беҳтар мекунад, пас чаро ҷавомеи исломӣ пешрафти чандоне намекунанд?
Ҳадис ва суннати Расули Худо(с) ҳамонанди Қуръони карим аз манобеъи аслии дини Ислом мебошад, ки дастурот ва қонунҳои Исломӣ аз он гирифта мешаванд. Таъин ва...
Паёмбари Акрам (с): Аз ҳокимони илоҳӣ итоат кунед ва гӯш ба фармон бошед, зеро итоат аз раҳбар сабаби ваҳдати уммати исломӣ аст. قال النبی (