Дуоҳои қуръонӣ

Чаро дуоҳоямонро бо «Раббано» оғоз кунем?

Вақте дар оёти Қуръони Карим диққат кунем мебинем, ки анбиё, фариштагон ва авлиёи илоҳӣ дуоҳои худро бо ибораи “Раббано” ё “Рабб” оғоз мекарданд. Аз ҷумлаи онҳо ҳазрати Одам(а) ва Ҳаво(а),[1]  ҳазрати Нӯҳ(а),[2]  ҳазрати Иброҳим (а),[3]  ҳазрати Юсуф(а),[4]  ҳазрати Мусо(а),[5]  ҳазрати Сулаймон(а),[6]  ҳазрати Исо(а),[7]  ҳазрати Муҳаммад(с),[8]  мӯъминони ростин[9]  ва ғайра.

Аз ин ибораҳо ба хубӣ фаҳмида мешавад, ки беҳтарин дуо он аст, ки бо масъалаи рубубият ва тарбияти илоҳӣ оғоз шавад. Бо вуҷуди ин ки номи мубораки Аллоҳ исми ҷомеи Худованд аст, вале ба хотири ин ки дархост ва талаб  аз Парвардигор бо сифати рубубият муносиб аст, садо задани Худованд бо ин сифат шоистатар аст.[10]

Мо ҳам бо нияти ошноӣ бо дуоҳои Қуръонӣ бахши дуввуми онро пешкаши шумо менамоем.

 رَبَّنَا لاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنتَ الْوَهَّابُ[11]

«Парвардигоро! Пас аз он ки моро ҳидоят кардӣ,дилҳои моро ба ботил моил магардон ва аз сӯи худ барои мо раҳмате бибахш.»

 Ба ростӣ, ки ту бисёр бахшандаӣ.

Худоё   зи    баъди   ҳидоят   дигар,

Магардон дили мо  ба  оини  шар.

Зи алтофи хосат ба мо  кун нисор,

Ки   бисёр   бахшандаӣ  Кирдигор.

Паёмҳо:

  1. Ба илм ва дониши худ мағрур нашавем, балки аз Худованд

ҳидоят бихоҳем.  «رَبَّنَا لاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا»

  1. Маркази ҳидоят ва гумроҳӣ қалб ва афкори инсонӣ аст.

«لاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا»

  1. Дар роҳ будан муҳим нест, балки муҳим ин аст, ки аз

роҳ хориҷ нашавем.« بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا»

  1. Фақат Худованд аст, ки ҳадя ва бахшиши доимӣ ва беминнат дорад . «إِنَّكَ أَنتَ الْوَهَّابُ»

                                    [12]رَبَّنَا إِنَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ

  “Парвардигоро! Ба ростӣ, ки мо имон овардем, пас гуноҳони моро бибахш ва моро аз азоби оташи дӯзах ҳифз кун.

Касоне,  ки   гӯянд   эй   Кибриё,

Ки моем мӯъмин ба ту эй Худо.

Бибахшо гуноҳони мо эй ғафур,

Зи сӯзанда оташ нигаҳ дор дур.

Паёмҳо:

  1. Дархости афви илоҳӣ вақте фоида дорад, ки мо имон дошта  бошем. «رَبَّنَا إِنَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا»
  2. Бахшиши Парвардигор нишонаи тарбият кардани бандагон аст. «رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا»
  3. Аз нишонаҳои тақво ин аст, ки аз қаҳру азоби Худованд битарсем. «وَقِنَا عَذَابَ النَّار»
  4. Набояд ба  корҳои хубамон такя  кунем, балки бо вуҷуди ин ки аҳли тақво ҳастем, боз ҳам  бояд аз қаҳри илоҳӣ битарсем. «وَقِنَا عَذَابَ النَّار»

رَبَّنَا آمَنَّا بِمَا أَنزَلَتْ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ[13]

Парвардигоро! Ба ончи фиристодаӣ, имон овардем ва аз паёмбар пайравӣ намудем. Пас моро дар гурӯҳи гувоҳон бинавис.»

                               Худоё   бар   ончи   фиристодаӣ,

                               Бар ончи ба пайғамбарат додаӣ.

                                Бикардем   онро   якояк   қабул,

                                Итоат  кунем  аз   Масеҳу  Расул.

                                     Ту дар байни афроди шоҳид ба дин,

                                 Ҳаме сабт кун номи моро чунин.

Паёмҳо:

  1. Мӯъмин бояд аз паёмбар итоат кунад. « آمَنَّا وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ»
  2. Бояд ба тамоми дастурҳои Худованд имон дошта бошем.

« آمَنَّا بِمَا أَنزَلَتْ»

  1. Аз Худованд бихоҳем, ки имони моро мустаҳкам карда ва моро аз ҳомиёни паёмбарон гардонад. «فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ»

 

 

 

[1] . Аъроф, 23.

[2] . Нӯҳ(а), 28.

[3] . Бақара, 126-128.

[4] . Юсуф(а), 101.

[5] . Қасас, 24.

[6] . Намл, 19.

[7] . Моида, 114.

[8]. Мӯъминун, 97.

[9] . Оли Имрон 191 ва 194.

[10] . Тафсири Кабири Фахри Розӣ зери оёти мавриди баҳс ба нақл аз тафсири Намуна ҷ. 20, с.34.

[11] . Оли Имрон 8.

[12] . Оли Имрон 16.

[13] . Оли Имрон 53.

 

Share on facebook
Share on twitter
Share on vk
Share on odnoklassniki
Share on telegram
Share on whatsapp
Share on email
Share on print

Охирин матолиб

Чаро Қуръон комилтарин китоб аст?

Дӯст дорам пеш аз посух додан чанд савол аз шумо бипурсам: -Агар китоберо як доинишманд бинависад, комилтар аст, ё фарди ғайри донишманд?

Азизтарин мардум назди Расули Худо(с)

Ислом динест, ки барои ҳидоят ва нишон додани роҳи саҳеҳи зиндагӣ ба инсонҳо омадааст ва дастуроти он бар рӯи муҳаббат ва отифаи инсонӣ гузошта шудааст....

Ҳазрати Фотима (рз):

أَزْهَدُ النَّاسِ مَنْ تَرَكَ الْحَرَامَ أَشَدُّ النَّاسِ اجْتِهَاداً مَنْ تَرَكَ الذُّنُوبَ  Зоҳидтарини мардум касе аст, ки ҳаромро тарк кунад, кӯшотарини мардум касе аст, ки гуноҳонро...

Дуои ҳазрати Фотимаи Заҳро(рз)

Садои нарми ҳазрати Фотимаи Заҳро (Саломи Худо бар ӯ бод) ба гӯш мерасид. Имом Ҳасан (Саломи Худо бар ӯ бод) порчаи нозукеро, ки рӯи сараш...

Тарҷумаи сураи Бақара

Ин сура дар Мадина нозил шуда ва 286 оят дорад. Ба номи Худованди Бахшандаи Бахшоишгар 1               Алиф, Лом, Мим. (Бузург аст Худованде, ки ин китоби...

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *