مِنْ حَقِّ الْوَلَدِ عَلى والِدِهِ ثَلاثَةٌ: يُحْسِنُ اسْمَهُ وَيُعَلِّمُهُ الـْكِتابَةَ وَيُزَوِّجُهُ إِذا بَلَغَ
Аз ҷумла ҳуқуқи фарзанд бар падараш ин се чиз аст: номи некӯ бар ӯ гузорад; навиштанро ба вай биёмӯзад ва ҳангоме ки болиғ шуд, ҳамсараш диҳад.
(Макоримулахлоқ, ҷ. 1, саҳ.474)
Пурсиш:Агар дин, зиндагии инсонро беҳтар мекунад, пас чаро ҷавомеи исломӣ пешрафти чандоне намекунанд?
Ҳадис ва суннати Расули Худо(с) ҳамонанди Қуръони карим аз манобеъи аслии дини Ислом мебошад, ки дастурот ва қонунҳои Исломӣ аз он гирифта мешаванд. Таъин ва...
Агар ҳар вақт шумо ба ёди дӯстатон афтода ва бихоҳед бо ӯ сӯҳбат намуда ва бо ӯ иртибот барқарор намоед чӣ кор мекунед?
Паёмбари Акрам (с): Аз ҳокимони илоҳӣ итоат кунед ва гӯш ба фармон бошед, зеро итоат аз раҳбар сабаби ваҳдати уммати исломӣ аст. قال النبی (
