Роҳ бирав!

Роҳ бирав!

Рӯзе Луқмон ҳаким дар канори чашмае нишаста буд. Марде, ки аз онҷо мегузашт, аз Луқмон пурсид:

Чанд соати дигар ба деҳи баъдӣ хоҳам расид?.

Луқмон гуфт: Роҳ бирав!

Он мард фикр кард, ки Луқмон сухани ӯро нашунидааст. Дубора савол кард:

Магар нашунидӣ! Пурсидам чанд соати дигар ба деҳаи баъдӣ мерасам?.

Луқмон гуфт: Роҳ бирав!

Он мард фикр кард, ки Луқмон девона аст ва роҳашро идома дод. Замоне ки чанд қадам роҳ рафта буд, Луқмон бо садои баланд гуфт: “Эй мард, як соати дигар ба он деҳи пойин хоҳи расид”.

Мард гуфт: Чаро бори аввал ҷавоб надодӣ?

Луқмон гуфт: чунки роҳ рафтани туро надида будам, намедонистам тез роҳ меравӣ ё оҳиста. Ҳоло ки дидам донистам, ки то як соати дигар ба он деҳи пойин хоҳӣ расид

Охирин матолиб

Нигоҳи гузаро бар Ошурои ҳусайнӣ

Муқаддима Он чи дар ин чанд саҳфа таҳти унвони “Нигоҳи гузаро бар Ошурои ҳусайнӣ” барои хонандагони азиз матраҳ мегардад, хулосае аз зиндагони имом Ҳусайн(а) аст,...

Беҳтарин шаби сол

Бисмиллоҳи Раҳмони Раҳим Пешгуфтор  Ба номи онки дил кошонаи ӯст, Нафас гарди матоъи хонаи ӯст.