Бозӣ кардан бо кӯдак

Бозӣ кардан бо кӯдак

Рӯзе Расули Худо(с) бо асҳобашон дар ҳоли гузаштан аз кӯчаву паскӯчаҳои шаҳри Мадина буданд, ки садои бозӣ кардан ва хандаву шодии кӯдакон ба гӯшашон расид. Дар он вақт Расули Худо (с) набераи кӯчаки худро диданд, ки бо кӯдакон бозӣ мекунад. Пас бетаваҷҷӯҳ ба назорагар будани асҳоб (шояд ҳам қасдан ин корро дар ҳузури асаҳоб анҷом доданд, то инки дарси тарбиятӣ барои онҳо бошад) дастони худро боз карданд ва ба тарафи Ҳусайни худ шитофтанд, то Ҳусайн Паёмбар(с) ро дид, ки ба тарафи эшон меояд, ба шодӣ ба чапу рост рафт, то Паёмбар(с) ба дунболи ӯ биёяд ва ба ин гуна бо ҷадди бузургвораш бозӣ кунад. Паёмбар(с) ҳам дар ҳоле, ки лабханд мезад дунболи ӯ медавид, то инки вайро боздошт ва сипас ӯро дар оғӯшаш гирифт ва дасти мубораки худро ба зери гардани вай бурд ва сари ӯро боло гирифта рӯяшро бӯсид ва фармуд: Ҳусайн аз ман аст ва ман аз Ҳусайнам. Худовандо дӯст бидор он касеро, ки Ҳусайнро дӯст медорад.[1]    

 


[1] Низоми тарбиятии Ислом, ҷ 1, саҳ 5.

Share on facebook
Share on twitter
Share on vk
Share on odnoklassniki
Share on telegram
Share on whatsapp
Share on email
Share on print

Охирин матолиб

Симои бисмиллоҳ

Дар миёни қавмҳо ва миллатҳои гуногун одат ин аст, ки корҳои муҳим ва боарзишро ба номи бузурге аз бузургони худ, ки мавриди эҳтиром ва алоқаи...

555

Подоши зинда кардани суннат

РасулиХудо (с) фармуданд: То метавонӣ кушиш кун, ки субҳу шом дар қалбат (ҳатто) қасди фиребу найранги касе набошад, чаро ки ин аз суннатҳои ман аст...

Дуоҳои қуръонӣ

Чаро дуоҳоямонро бо «Раббано» оғоз кунем? Вақте дар оёти Қуръони Карим диққат кунем мебинем, ки анбиё, фариштагон ва авлиёи илоҳӣ дуоҳои худро бо ибораи “Раббано”...

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *