Расули акрам(с) дар бораи Форсҳо мефармоянд: لَوْ كَانَ الدِّينُ عِنْدَ الثُّرَيَّا لَذَهَبَ بِهِ رَجُلٌ مِنْ فَارِسَ أَوْ قَالَ مِنْ أَبْنَاءِ فَارِسَ حَتَّى يَتَنَاوَلَهُ Агар дин
Фаро расидани моҳи мубораки Рамазон ба тамоми мусулмонон ба хусӯс шумо ҳамдиёрони азиз муборак бошад! Дар ин моҳи шарифу муқаддас, аз Парвардигори олам қабл аз
Ба гӯзориши хабаргӯзории Икно, Ҳоҷия Фоира (Фойиза), бонуи 92-сола аз вилояти Баҳираи кишвари Миср, бо дастнавис кардани Қуръони Карим танҳо дар шаш моҳ, ба намунаи
Ҳадис ва суннати Расули Худо(с) ҳамонанди Қуръони карим аз манобеъи аслии дини Ислом мебошад, ки дастурот ва қонунҳои Исломӣ аз он гирифта мешаванд. Таъин ва
Паёмбари Акрам (с) мефармоянд: أنا دارُ الحكمةِ وعليٌّ بابُها فمن أراد الحكمةَ فلْيأتِها مِن بابِها Ман хонаи ҳикматам(ҳикмати илоҳӣ) ва Алӣ(рз) дарвозаи он(ҳикмати илоҳӣ) аст,
Нузӯли раҳмати Илоҳӣ бар башар Таваллӯди раҳмат; ин вилодати бузӯрг, таваллуди бартарин намунаҳои раҳмати Илоҳӣ бар башарият буд, чун вуҷӯди он бузӯргвор ва ирсоли ин
Хутбаи оташини Имом Ҳусайн(рз) ба лашкари Язид Матни хутбаи аввал: أَيُّهَا النَّاسُ اسْمَعُوا قَوْلِي وَ لَا تَعْجَلُوا حَتَّى أَعِظَكُمْ بِمَا يَحِقُّ لَكُمْ عَلَيَّ وَ حَتَّى
Рӯзи Мӯбоҳила бар тамоми мусулмонони ҷаҳон, ки ҳаққоният ва иқтидори дини Ислом дар ин рӯзи шариф дар таърих исбот ва сабт шуда аст, муборак бод!
Бисмиллоҳир раҳмонир раҳим قال الله نعالی: وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ ۖ إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ. Ҳар ончӣ Паёмбар(с)
Фазилати даҳаи аввали моҳи Зилҳиҷҷа Расули Худо (с) мефармоянд: ما مِنْ أيامٍ العملُ الصالحُ فيهنَّ أحبُّ إلى اللهِ مِنْ هذهِ الأيامِ العشرِ Ҳеҷ айёме нест,
Паёмбари Акрам (с): Аз ҳокимони илоҳӣ итоат кунед ва гӯш ба фармон бошед, зеро итоат аз раҳбар сабаби ваҳдати уммати исломӣ аст. قال النبی (
