Расули Худо (с) фармуданд:
لَا يُصِيبُ عَبْدًا نَكْبَةٌ فَمَا فَوْقَهَا أَوْ دُونَهَا إِلَّا بِذَنْبٍ، وَمَا يَعْفُو اللَّهُ عَنْهُ أَكْثَرُ
Ҳеҷ бандае ба бадбахтӣ ва болотару пойинтар аз он намерасад, магар ба хотири гуноҳе. Албатта ончи Худо аз гуноҳони бандааш мегузарад, бисёр бештар аст.
(Сунани Тирмизӣ, ҷ 5, саҳ 378, ҳ 3252).
Пурсиш:Агар дин, зиндагии инсонро беҳтар мекунад, пас чаро ҷавомеи исломӣ пешрафти чандоне намекунанд?
Ҳадис ва суннати Расули Худо(с) ҳамонанди Қуръони карим аз манобеъи аслии дини Ислом мебошад, ки дастурот ва қонунҳои Исломӣ аз он гирифта мешаванд. Таъин ва...
Агар ҳар вақт шумо ба ёди дӯстатон афтода ва бихоҳед бо ӯ сӯҳбат намуда ва бо ӯ иртибот барқарор намоед чӣ кор мекунед?
Паёмбари Акрам (с): Аз ҳокимони илоҳӣ итоат кунед ва гӯш ба фармон бошед, зеро итоат аз раҳбар сабаби ваҳдати уммати исломӣ аст. قال النبی (
