Навъи тарбияти волидайни муқтадир:
Қавонинро бо ҷиддият иҷро мекунанд.
Таслими қаҳри кӯдак намешаванд.
Бо кӯдаке, ки ҳарф гӯш намекунад муқобила мекунанд.
Дар посух ба рафтори бади кӯдак, норизоятӣ ва нороҳатӣ нишон медиҳанд.
Аз рафтори созандаи кӯдак ҳимоят мекунанд.
Қавонинро ба таври ошкор иблоғ мекунанд.
Хостаҳои кӯдакро дар назар гирифта ақоиди ӯро ҷӯё мешаванд.
Роҳи чораро ба кӯдак нишон медиҳанд.
Меҳрубон, нигаҳбон ва посухгӯ ҳастанд.
Рафтори мустақил, рушдёфта ва муносиб бо синни кӯдакро интизор доранд.
Мавқеиятҳои фарҳангӣ ва фаолиятҳои муштаракро тарҳрезӣ мекунанд.
Меъёрҳои фарҳангиро дар назар мегиранд ва онҳоро иҷро мекунанд.
Рафтори кӯдакон:
Эътимод ба нафс доранд.
Хештандоранд.
Нерӯи бисёре доранд.
Шодоб ҳастанд.
Бо ҳамсолон равобити дӯстона доранд.
Бо фишори равонӣ ба хубӣ муқобила мекунанд.
Ба мавқеиятҳои тоза алоқа дошта аз худ кунҷковӣ нишон медиҳанд.
Бо бузургсолон ҳамкорӣ доранд.
Ром шуданӣ ҳастанд.
Дурандеш ва ҳадафгароянд.
Эҳсос мекунанд, ки рӯ ба пешрафт ҳастанд.
