Орзуи ман

555

Ба номи Худо

Ман орзу дорам, ки рӯзе,

Мисли падар Қуръон бихонам.

Дар гӯшае биншинам ором,

Аз қиссаҳои он бихонам.

 

Ман хуб медонам, ки Қуръон,

Аз ҳадяҳои осмон аст.

Ҳар ҳарфи зебое, ки дорад,

Ҳарфи Худои меҳрубон аст.

 

Қуръон бароям ҳамчу боғест,

Боғи пур аз гулҳои хушбӯ.

Бояд ҳамеша дӯст бошам,

Монанди як парвона бо ӯ.

Афсонаи Шаъбоннажод

Охирин матолиб

Нигоҳи гузаро бар Ошурои ҳусайнӣ

Муқаддима Он чи дар ин чанд саҳфа таҳти унвони “Нигоҳи гузаро бар Ошурои ҳусайнӣ” барои хонандагони азиз матраҳ мегардад, хулосае аз зиндагони имом Ҳусайн(а) аст,...