Зӯҳд яке аз мафҳумҳое аст, ки маънояш дар байни мо ба таври комил дигаргун шудааст. Калимаи зӯҳд дар луғат ба маънои бемайлӣ ва берағбатӣ мебошад. Аммо маънои истилоҳӣ ва ахлоқии калимаи зӯҳд, ки уламо ба кор мебаранд (зоҳид) яъне инсон нисбат ба дунё ишқу муҳаббат надошта бошад, дар…

Read more: ҲАҚИҚАТИ ЗУҲД(1)

إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ[1]

Гиромитарин ва маҳбубтарини шумоназди Худованд ботақвотарини шумост.

Тақво ва парҳезкорӣ аз муҳимтарини сифотест, ки Қуръон ва ривоёт бисёр ба он ишора кардааст. Камоли инсон танҳо дар партави тақво муяссар аст. Ва агар инсон ин сифат ва ҳолати хештандор аз гуноҳро надошта бошад бадбахт аст.

Тақво…

Read more: ВАРЗИШ ВА ТАҚВО

Калимаи тақво аз решаи виқоя ба маънои нигаҳ доштан ва парҳез кардан аст ва шаръан ба маънои ҳифз кардани худ  аз ҳар чизе, ки зиёни охиратӣ дорад, мебошад. Имом Содиқ(а) дар бораи маънои тақво  фармуд: Тақво яъне ҳар ҷо Худо амр кардааст, ҳозир бошӣ ва ҷое, ки Худо наҳй кардааст,…

Read more: ҲАҚИҚАТИ ТАҚВО ВА ТАРКИ ГУНОҲ(1)

Инсонҳое, ки дар зулмату ҷаҳолат ва беимонию бадахлоқӣ басар мебаранд, ба мурдагони ҷунбанда монандӣ доранд, ки дар ҳақиқат аз  ҳаёти маънавӣ бебаҳраанд.  Қуръони Карим яке аз рисолатҳои пайғамбарон(а)-ро зинда кардани «мурдагон» медонад.
     Онҳое, ки бо дами масеҳоии пайғамбарон (a) дубора «зинда» шудаанд, ба ҳаёти пурарзише даст меёбанд ва…

Read more: ИЛМ ВА АХЛОҚ

   Расули гиромии Ислом(с) дорои хулқу хўи зебо ва муомилаву муоширати некў буданд; бо ҳар касе рў барў мешуданд, салом мекарданд хоҳ тавонгар бошаду хоҳ дарвеш, хоҳ хурду хоҳ калон. Хушсухану хушчеҳра буданд ва бидуни ин ки биханданд, ҳамеша табассуме бар лаб доштанд ва бидуни ин ки чеҳраашонро қаҳролуд ва…

Read more: АЗ АХЛОҚИ РАСУЛИ ХУДО (С) ПАЙРАВӢ КУНЕМ!