Аввалин ояте, ки ба Пайғамбари гиромии Ислом(с) нозил шуд он ҳазратро ба хондан амр кард.

  1. Худованди мутаол баъд аз офаридани нахустин инсон, яъне ҳазрати Одам (алайҳис-салом) барои мутақоид кардани малоикаҳо, ки забон ба эътироз кушода буданд, барои аввалин бор тамоми ному нишонаҳоро ба Одам(а) таълим дод: و علم آدم…

Read more: НАМУНАЕ АЗ АВВАЛИНҲО ДАР БОЗОРИ ИЛМУ МАЪРИФАТ

  Таърифи ваҳдат

Қабл аз ворид шудан ба ҳар баҳсе рушан намудани вожаҳои калидӣ ва меҳварии баҳс лозим ва зарурӣ мебошад, бадин сабаб лозим аст барои вожаи ваҳдат таърифи ҷомеъ ироа гардад.

    Барои вожаи ваҳдат ва иттиҳод аз сӯи донишмандон таърифи гуногуне зикр шуда, ки дар воқеъ на танҳо…

Read more: ЗАРУРАТИ ҲИФЗИ ВАҲДАТ ВА ТАРКИ ТАФРИҚА ДАР ИСЛОМ

Ишқ ба ҳусну ҷамол аз фитрати

илоҳии инсон сарчашма мегирад.

  Ишқ ба ҳусну ҷамол аз фитрати илоҳии инсон сарчашма мегирад, «Ин фитрате аст, ки Худованд инсонҳоро бар он офаридааст»[1]ва санъат ёдоварии аҳде аст, ки одамӣ дар олами зар ва рўзи аласт бо парвардигори хеш бастааст: «Гуфт оё ман парвардигори…

Read more: САНЪАТ ВА ЗЕБОӢ

Рўҳи   заифро   ба   сухан   ошно   кунед,

 Зеро ҳамора шеъру сухан рўҳпарвар аст.

  Амири мўъминон Алӣ(а) мефармояд: “Ҳамоно ин дилҳо ҳамонанди баданҳо афсурда мешаванд, пас барои шодобии дилҳо суханони зебои ҳикмат- омезро биҷўед.”

Яъне ҳар вақт дилҳоятон аз хондани мутуни илмии дақиқ ва матолиби таҳқиқӣ хаста мешавад, барои шодобии…

Read more: ШОИРОНА

 Ҳаст Қуръон ҳолҳои анбиё,        

Моҳиёни баҳри поки кибриё.

Чун ту дар Қуръон ҳақ бигрехтӣ,        

Бо равони анбиё омехтӣ.

Эй расули мо ту ҷоду нестӣ,                 

Содиқӣ ҳамхирқаи мўсостӣ.

Ҳаст Қуръон мар туро ҳамчун асо,    

Куфрҳоро бардарад чун аждаҳо.

Ту матарс аз насхи дин эй Мустафо,  

То қиёмат боқияш дорем мо.

(Маснавӣ)

Read more: МО БА ФАЛАК МЕРАВЕМ АЗМИ ТАМОШО КИРОСТ?