Ҳикматро ҳар ҷо бошад фаро гир, зеро, ки ҳикмат, гоҳ дар синаи мунофиқ бошад, пас дар онҷо ба ҷунбиш дарояд, то берун ояд ва дар канори ёронаш дар синаи мӯъмин орому қарор ёбад.

(Наҳҷулбалоға, ҳикмати 79)

Ҳазрати Алӣ(каррамаллоҳу ваҷҳаҳ) фармуд:

Ҳеҷ сарвате монанди хирад ва ҳеҷ фақре чун нодонӣ нест. Меросе чун адаб [ва фарҳехтагӣ] ва пуштибоне чун машварат кардан нест.

(Наҳҷулбалоға, ҳикмати 54)

Ҳазрати Алӣ(каррамаллоҳу ваҷҳаҳ) фармуд:

Рӯзгор баданҳоро кӯҳна ва фарсуда месозад, умедҳоро нав мекунад, маргро наздик ва орзуро дур менамояд. Касе, ки ба он даст ёфт, ранҷ дид ва касе, ки онро аз даст дод, ба сахтӣ афтод.

(Наҳҷулбалоға, ҳикмати 72)

Ҳазрати Алӣ(каррамаллоҳу ваҷҳаҳ) фармуд:

То вақте давлатат боқист, айбат пинҳон аст.

(Наҳҷулбалоға, ҳикмати 51)

Ҳазрати Алӣ(каррамаллоҳу ваҷҳаҳ) фармуд:

Забон даррандаест, ки агар раҳояш созӣ, мегазад.

(Наҳҷулбалоға, ҳикмати 60)

Ҳазрати Алӣ(каррамаллоҳу ваҷҳаҳ) фармуд:

Аз ҳамла [ва шиддати амали] инсони бузургвор онгоҳ, ки гурусна шавад битарсед ва аз ҳамлаи инсони паст онгоҳ, ки сер гардад.

(Наҳҷулбалоға, ҳикмати 49)

Ҳазрати Алӣ(каррамаллоҳу ваҷҳаҳ) фармуд:

Касе, ки туро аз [осебе] битарсонад, ҳамчун касе бошад, ки туро [ба хайре] мужда диҳад.

Ҳазрати Алӣ(каррамаллоҳу ваҷҳаҳ) фармуд:

Кори зиште, ки туро биранҷонад [ё пушаймон кунад] дарназди Худо аз кори неке, ки туро дучори худбинӣ ва худписандӣ кунад беҳтар аст.

(Наҳҷулбалоға, ҳикмати 46)